Zajęcia matematyczne

HARMONOGRAM ZAJĘĆ Z CYKLU „MATEMATYKA DLA SMYKA”

2014/2015r.

 

Blok tematyczny – ORIENTACJA PRZESTRZENNA

Wrzesień:

Zajęcia 1: Wiem, jak wyglądam. Potrafię nazywać części swojego ciała.

Zajęcia 2: Wyprowadzanie kierunków od osi własnego ciała i nazywanie ich. Zabawa „Kolorowe nakrętki”.

Zajęcia 3: Ustalanie położenia przedmiotów w stosunku do siebie. Zabawa „Gdzie jest woreczek?”.

Październik:

Zajęcia 4: Poruszanie się w otoczeniu zgodnie z poleceniem.

Zajęcia 5: Porównywanie schematu własnego ciała ze schematem ciała drugiej osoby. Próby ustalania położenia przedmiotów względem drugiej osoby.

Zajęcia 6: Ustalanie, co widzi druga osoba i porównywanie tego z własnym punktem widzenia.

Zajęcia 7: Potrafię porozumieć się w sprawie poruszania się w otoczeniu. Wiem, co do mnie mówią i mówię tak, że inni rozumieją. Zabawa w poszukiwanie skarbu.


Blok tematyczny – KSZTAŁTOWANIE U DZIECI ODPORNOŚCI EMOCJONALNEJ I ZDOLNOŚCI DO WYSIŁKU INTELEKTUALNEGO


Zajęcia 8: Chcę nauczyć się konstruowania gier. Konstruowanie gry „Kto pierwszy dotrze do mety?”.

Listopad:

Zajęcia 9: Konstruowanie gry planszowej „Wąż”. Ustalanie reguł i respektowanie ich w grze.


Blok tematyczny – RYTM I RYTMICZNA ORGANIZACJA CZASU


Zajęcia 10: Na podstawie dostrzeżonych regularności potrafię przewidzieć, co będzie dalej. Wychwytywanie regularności w układanych szlaczkach i kontynuowanie ich.

Zajęcia 11: Wychwytywanie regularności w rytmicznych ćwiczeniach ruchowych.

Zajęcia 12: Ustalanie stałego następstwa dni i nocy.

Grudzień:

Zajęcia 13: Ustalanie stałego następstwa pór roku.


Blok tematyczny – PRZYCZYNA I SKUTEK. PRZEWIDYWANIE NASTĘPSTW.


Zajęcia 14: Uczę się wskazywać przyczynę i przewidywać skutek. Zaczynam się orientować, jakie zmiany są odwracalne.

Zajęcia 15: Potrafię wysłać wiadomość do mamy i taty.

Styczeń:

Zajęcia 16: Wiem, jak się zachować w sytuacji choroby, czyli grypa w przedszkolu.


Blok tematyczny – KSZTAŁTOWANIE UMIEJĘTNOŚCI LICZENIA OBIEKTÓW


Zajęcia 17: Wiem, kiedy ktoś liczy dobrze, a kiedy źle.

Zajęcia 18: Ustawianie krzeseł po kolei i liczenie ich.

Zajęcia 19: Próbuję liczyć z dowolnego miejsca do przodu i do tyłu.

Luty:

Zajęcia 20: Konstruowanie stonogi. Rozszerzanie zakresu liczbowego i obserwowanie regularności układu pozycyjnego.

Zajęcia 21: Wiem, w jaki sposób się liczy i kupuje różne rzeczy.


Blok tematyczny – DODAWANIE I ODEJMOWANIE, ROZDAWANIE I ROZDZIELANIE PO KILKA


Zajęcia 22: Coraz lepiej dodaję i odejmuję. Ustalanie wyniku dodawania i odejmowania na podstawie manipulowania kasztanami.

Zajęcia 23: Dodawanie i odejmowanie z wykorzystaniem spinaczy i liczydeł.

Marzec:

Zajęcia 24: Liczenie palców. Zabawy z kostkami do gry.


KLASYFIKACJA


Zajęcia 25: Klasyfikuję tak, jak potrafię.

Zajęcia 26: Dobieram obiekty tak, żeby tworzyły kolekcje.

Zajęcia 27: Zabawa „Organizuję ogród zoologiczny”.

Kwiecień:

Zajęcia 28: Coraz lepiej klasyfikuję. Zabawa „Zgadnij, jaki to klocek”.

Zajęcia 29: Zabawa „Zgadnij, jaki to guzik?”.

Zajęcia 30: Potrafię ustalić, co masz na myśli. Zabawa „Wiem, jakie zwierzątko masz na myśli”.


Blok tematyczny – POMAGANIE DZIECIOM W UŚWIADOMIENIU SOBIE STAŁOŚCI LICZBY ELEMENTÓW W ZBIORZE, CHOCIAŻ OBSERWUJĄ ONE ZMIANY SUGERUJĄCE, ŻE PRZEDMIOTÓW JEST WIĘCEJ LUB MNIEJ. RÓWNOLICZNOŚĆ. PRZYBLIŻANIE DZIECIOM ASPEKTU KARDYNALNEGO LICZBY


Zajęcia 31: Wiem, że jest tyle, ile było.

Maj:

Zajęcia 32: Potrafię dowiedzieć się, czy tu i tu jest tyle samo – mogę policzyć, mogę ustawić w pary.


Blok tematyczny – USTAWIANIE PO KOLEI, NUMEROWANIE. PRZYBLIŻANIE DZIECIOM ASPEKTU PORZĄDKOWEGO LICZBY


Zajęcia 33: Potrafię numerować przedmioty i wiem, który jest czwarty, piąty, szósty. Zabawa „Miś na schodach”.

Zajęcia 34: Orientuję się w numerach pięter i  uczę się korzystać z windy. Zabawa „Jeździmy windą w zaczarowanym domu”.

Zajęcia 35: Liczenie w dużym zakresie i wsłuchiwanie się w brzmienie liczebników. Zabawa „Czarowanie windy”.


Blok tematyczny – DŁUGOŚĆ: KSZTAŁTOWANIE UMIEJĘTNOŚCI MIERZENIA I POMAGANIE DZIECIOM W UŚWIADOMIENIU SOBIE STAŁOŚCI DŁUGOŚCI


Zajęcia 36: Potrafię mierzyć: krokami, stopa za stopą, łokciem, dłonią. Mierzenie przedszkola.

Zajęcia 37: Próbuję zrozumieć, że długość np. sznurka nie ulega zmianie, chociaż się go zwinie w kłębek. Wielkie eksperymentowanie.

Zajęcia 38: Wiem, czym dorośli mierzą długość. Próbuję mierzyć: linijką, miarką krawiecką i stolarską, a także taśmą mierniczą.

Zajęcia 39: Mierzenie długości trasy wyścigu, długości skoku i długości rzutu woreczkiem.


 

 

 

 

 

 

Zajęcia „Matematyka dla smyka”

oparte są na programie „Dziecięca matematyka” E. Gruszczyk-Kolczyńskiej i E. Zielińskiej

W edukacji matematycznej przedszkolaków najważniejsze są osobiste doświadczenia dziecka. Stanowią one budulec, z którego dziecko tworzy pojęcia i umiejętności. Jeżeli doświadczenia są specjalnie dobrane, przyczyniają się także do rozwoju myślenia i hartowania dziecięcej odporności. Wszystko zaczyna się więc od doświadczeń. W trakcie ich przetwarzania dziecko musi mówić. Nazywanie przedmiotów oraz wykonywanych czynności sprzyja koncentracji uwagi i pomaga dziecku dostrzegać to, co ważne. Na swój sposób ma ono czuć sens tego, co robi. Dziecięce wypowiedzi są też cenną wskazówką dla dorosłego, czy dziecko rozumuje we właściwym kierunku i czy uczy się tego, co trzeba.

Cele wspomagania rozwoju umysłowego i edukacji matematycznej dzieci w wieku przedszkolnym:

Dzieci rozwijają się w różnym tempie: jedne szybciej, inne wolniej, a jeszcze inne w sposób nieharmonijny.  Dotyczy to zwłaszcza rozwoju umysłowego. Treści zawarte w programie „Dziecięca matematyka” mają pomóc w stworzeniu wszystkim dzieciom warunków do pełnego rozwoju swych możliwości umysłowych:

· dzieci, które rozwijają się bardzo dobrze, mogą być jeszcze lepsze, pod warunkiem, że rozwinie się ich specjalne uzdolnienia,

· dzieci, które rozwijają się wolniej, trzeba skłonić do szybszego tempa rozwoju umysłowego, bo tylko w ten sposób będą mogły rozpocząć naukę szkolną bez porażek,

· dzieciom, które rozwijają się w sposób nieharmonijny, należy umożliwić wyrównywanie deficytów rozwojowych i jednocześnie nie hamować tych zakresów rozwoju, w których osiągają ponadprzeciętne wyniki.

Edukacja matematyczna przedszkolaków musi być wtopiona w działania zmierzające do rozwoju umysłowego dzieci. Procesy intelektualne, od których zależą sukcesy w uczeniu się matematyki, mają szerszy zakres: służą dzieciom do klasyfikowania i tworzenia wszelkich pojęć, przewidywania skutków, sprawnego liczenia nie tylko przy rozwiązywaniu zadań matematycznych. Ponieważ ważnym zadaniem wychowania przedszkolnego jest zapewnienie dzieciom sukcesów w nauce szkolnej, treści programu są tak dobrane, aby ich realizacja uchroniła dzieci przed niepowodzeniami w uczeniu się matematyki.

 


 

 

 


Free joomla 1.5 themes